جدیدترین اخبار

نشست شورای سیاست‌گذاری پیام‌آورد

نشست شورای سیاست گذاری رویداد نوآورانه پیام‌رسانی «پیام‌آورد» با حضودکتر فیروزآبادی دبیر شورای عالی فضای مجازی، حجت الاسلام محمد قمی رئیس سازمان تبلیغات اسلامی، مهندس فتاحی معاون وزیر ارتباطات، دکتر جلیلی عضو شوایعالی فضای مجازی، دکتر سهراب پور رئیس رویداد نوآورانه پیام آورد، مهندس صفاری نیا، رئیس پارک فناوری پردیس، مهندس دهبیدی پور رئیس پارک علم و فناوری دانشگاه صنعتی شریف، دکتر محسن رضایی، رئیس تلویزیون تعاملی صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، دکتر موسویان رییس مرکز توسعه فناوری اطلاعات و رسانه‌های دیجیتال وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، مهندس قمری رئیس مسابقات فن آورد در بنیاد ملی نخبگان برگزار شد.

 

پیام‌آورد با روشی نوین و بی همتا در قالب یک رویداد نوآورانه در حوزه پیام‌رسان‌های ایرانی، مهارت‌های کاری و توانایی‌های افراد را در هم‌آوردی گیرا و چالش‌برانگیز محک زده است و بهترین‌ها را شناسایی و پشتیبانی می‌نماید.

حضور در رقابت‌های نوآورانه پیام‌رسانی پیام‌آورد دارای مزایایی از جمله، فرصت اشتغال برای شرکت‌کنندگان این رقابت در پیام رسان‌های داخلی، اهدای ده‌ها میلیون‌ تومان جوایز نقدی، اعطای گواهی مهارت معتبر از دانشگاه صنعتی شریف و کمک به تجاری‌سازی ایده‌های برتر در حوزه پیام‌رسان‌های ایرانی، است.

مرحله اول این رقابت‌ها، در آذر ماه و به صورت اینترنتی و مرحله نهایی آن، اسفند ماه به صورت حضوری در ۶ گرایش کسب و کار، طراح واسط کاربری (UI/UX)، توسعه نرم افزار، معماری نرم افزار، طراحی شکلک، و نگاه ویژه: شمتا (ایده پردازی آزاد برای نوآوری در ماهیت شبکه های مجازی) برگزار می‌گردد.

 

«پیام‌آورد، توانایی‌های شما را به چالش کشیده و شما را به شرکت‌های مطرح متصل می‌کند.»

ثبت‌نام و کسب اطلاعات بیشتر:

www.payamavard.ir

کسی استعداد ذاتی ندارد، اگر هم داشته باشد، چه بدتر

به گفتۀ یک روان‌شناس دانشگاه استنفورد، اگر یاد بگیرید هراز گاهی پذیرای لغزش باشید، به بلندی‌های جدیدی خواهید رسید.

stanfull2آیا می‌توانید نقاشی پرترۀ خودتان را بکشید؟ خیلی از ما اگر دست به چنین آزمایشی بزنیم، حاصل کارمان با خط‌خطی‌های بچه‌ها تفاوت چندانی ندارد. چه‌بسا به یاد بیاوریم که در دوران مدرسه هم هیچ‌وقت نقاشی‌مان خوب نبوده است، و احتمالاً به این نتیجه می‌رسیم که خب، استعدادش را ندارم! این دقیقاً نتیجه‌گیری‌ای است که روان‌شناس پرآوازه، کارول دوک، با آن مخالف است. او بر پایۀ سال‌ها تحقیق می‌گوید استعداد چیزی ذاتی نیست، بلکه حاصل تمرین و مهارت‌اندوزی است.

مارینا کراکوفسکی، استنفورد مگزین — یکی از روزهای ماه نوامبر گذشته [۲۰۰۷]، استاد روان‌شناسی استنفورد کارول دوک پذیرای دو مهمان از تیم فوتبال بلک‌برن رُورز بود که در لیگ برتر انگلستان بازی می‌کند. آکادمی آموزشی رُورز جزء سه آکادمی برتر انگلستان است، اما مدیر عملکرد این تیم، تونی فاکنر، مدت‌ها بود که گمان می‌کرد تعدادی از بازیکنان آینده‌دارش پتانسیل خود را شکوفا نمی‌کنند. مستعدترین افراد، با نادیده‌گرفتن شعار صدسالۀ باشگاه یعنی «مهارت و سخت‌کوشی»، تمرین جدی را دست‌کم می‌گرفتند.

فاکنر به‌نوعی ریشۀ مشکل را می‌دانست: فرهنگ فوتبال بریتانیایی بر این باور بود که ستاره‌ها تربیت نمی‌شوند، بلکه ستاره به دنیا می‌آیند. اگر این دیدگاه را قبول کنید، و به شما بگویند استعداد فراوانی دارید، تمرین به چه دردتان می‌خورد؟ بالاخره اگر سخت تمرین کنید، انگار به خودتان و بقیه می‌گویید که خوب هستید اما عالی نه. فاکنر مشکل را شناسایی کرده بود، اما برای ترمیمش به کمک دوک نیاز داشت.

بعید است از یک روان‌شناس دانشگاهی شصت‌ساله استادِ انگیزش ورزشی دربیاید. اما تخصص دوک (و کتاب اخیرش با نام ذهنیت: روان‌شناسی جدید برای موفقیت۱) بیش از سه دهه است که، با پژوهش نظام‌مند، سعی در یافتن پاسخ این سؤال داشته است که چرا برخی افراد پتانسیل خود را محقق می‌کنند ولی کسانی با استعدادهای مشابه نه؛ یا اینکه چرا برخی محمدعلی می‌شوند و مابقی مایک تایسون. او دریافت که کلید ماجرا توانایی نیست، بلکه این است که آیا توانایی را چیزی ذاتی بدانید که باید نمایش داده شود، یا چیزی که می‌تواند توسعه بیابد.

به‌علاوه دوک نشان داده است که آدم‌ها می‌توانند یاد بگیرند که باور دوم را اقتباس کنند و جهش‌های چشم‌گیری در عملکردشان داشته باشند. این روزها هرجا به‌دنبال انگیزش و موفقیت باشند دنبال او می‌روند: از آموزش تا فرزندپروری تا مدیریت کسب‌وکار و پیشرفت شخصی.

دوک زمانی که دانشجوی تحصیلات تکمیلی دانشگاه ییل بود، مطالعه روی انگیزش حیوانات را آغاز کرد. در اواخر دهۀ ۱۹۶۰، یک سوژۀ داغ در پژوهش‌های حیوانی «درماندگی آموخته‌شده»۲ بود: حیوانات آزمایشگاهی گاهی اوقات آنچه را قادر به انجامش بودند انجام نمی‌دادند، چون پس از شکست‌های مکرّر دست از تلاش کشیده بودند. برای دوک سؤال بود که انسان‌ها چگونه با این وضعیت کنار می‌آیند. او تعریف می‌کند که: «پرسیدم: چه چیزی موجب می‌شود یک کودکِ واقعاً توانا در مواجهه با شکست دست از کار بکشد، درحالی‌که شکست موجب انگیزش بقیۀ کودکان می‌شود؟»

در آن زمان، درمان پیشنهادی برای درماندگی آموخته‌شده حصول یک رشتۀ طولانی از موفقیت‌ها بود. دوک مدعی شد که تفاوت بین واکنش درماندگی و نقطۀ مقابلش (ارادۀ تسلط‌یافتن بر چیزهای جدید و غلبه بر چالش‌ها) در دیدگاهی ریشه دارد که افراد به‌علت شکست‌شان دارند. به نظر دوک، افرادی که شکست‌شان را به فقدان توانایی نسبت می‌دادند، حتی در حوزه‌هایی که توانمند بودند دلسرد می‌شدند. در سوی دیگر، آن‌هایی که فکر می‌کردند صرفاً تلاششان به اندازۀ کافی نبوده است از مانع‌ها قوت می‌گیرند. این نکته به موضوع رسالۀ دکترای او تبدیل شد.

دوک و دستیارانش یک آزمایش روی کودکان دبستانی کردند که به گزارش پرسنل مدرسه درمانده بودند. این کودکان با آن تعریف کاملاً جور بودند: مثلاً اگر به چند مسئلۀ ریاضی می‌رسیدند که نمی‌توانستند حل کنند، دیگر نمی‌توانستند مسائلی را حل کنند که قبلاً حل کرده بودند (و برای تعدادی از آن‌ها چند  روز طول می‌کشید تا آن توانایی را بازیابی کنند).

با یک سلسله تمرین، آزمایشگران به نیمی از دانش‌آموزان یاد دادند که خطاهایشان را به تلاش ناکافی نسبت بدهند، و آن‌ها را تشویق به ادامۀ تلاش کردند. آن کودکان یاد گرفتند که، هنگام مواجهه با شکست، ایستادگی کنند (و موفق بشوند). هیچ نشانۀ بهبودی در گروه کنترل دیده نشد؛ تمرکزشان همچنان به‌سرعت از هم می‌پاشید و به کُندی خودشان را بازیابی می‌کردند. دوک می‌گوید این یافته‌ها «واقعاً حامی این ایده بودند که انتساب۳ یک مؤلفۀ کلیدی در عوامل پیش‌برندۀ درماندگی و روندهای مهارت‌گراست». مقالۀ او در سال ۱۹۷۵ دربارۀ این موضوع به یکی از پرارجاع‌ترین مقاله‌ها در روان‌شناسی معاصر تبدیل شده است.

نظریۀ انتساب که به قضاوت‌های افراد دربارۀ علل رویدادها و رفتارها می‌پردازد، همان زمان هم یک حوزۀ فعال در پژوهش روان‌شناختی بود. اما لی راس می‌گوید تمرکز در آن زمان بر آن بود که ما چگونه انتساب انجام می‌دهیم. راس استاد روان‌شناسی دانشگاه استنفورد است که عبارت «خطای بنیادین انتساب»۴ را ابداع کرد تا این تمایلمان را نشان دهد که کنش‌های دیگران را براساس خصیصه‌های شخصیتی‌شان تبیین می‌کنیم و از اقتضائات قدرت چشم‌پوشی می‌کنیم. به گفتۀ او، دوک کمک کرد تا «تأکید از خطاها و سوگیری‌های انتسابی به‌سمت پیامدهای انتساب برود، یعنی اینکه چرا انتساب‌های افراد اهمیت دارد». دوک از نظریۀ انتساب استفادۀ کاربردی کرد.

او وقتی استادیار دانشگاه ایلینوی شد به این کار ادامه داد. در آنجا با همکاری کارول دینر، که آن هنگام دانشجوی تحصیلات تکمیلی بود، از کودکان می‌خواستند در تکالیف حل مسأله، که برخی از آن‌ها برایشان بسیار دشوار بود، «بلند فکر کنند». غافلگیری بزرگ این بود: بعضی از بچه‌هایی که تلاش زیادی می‌کردند، اصلاً انتساب انجام نمی‌دادند. این بچه‌ها فکر نمی‌کردند در حال شکست‌اند. تعبیر دینر این است: «شکست همان اطلاعات است؛ به آن برچسب شکست می‌زنیم، اما بیشتر از این جنس است که: این جواب نداد، من یک مسأله‌حل‌کُن هستم، و روش دیگری را امتحان خواهم کرد». در یک لحظۀ فراموش‌نشدنی، یک پسر (از آن بچه‌هایی که اسوۀ نوع مهارت‌گرا هستند) وقتی با اولین مانع روبرو شد، روی صندلی‌اش نشست، دست‌هایش را به هم مالید، ملچ‌مولوچ کرد و اعلام کرد: «من عاشق چالشم».

این شوق به چالش به تبیین این نکته کمک می‌کرد که چرا سایر بچه‌های توانمند فقط به‌خاطر برخورد به یک مانع فکر می‌کردند فاقد توانایی‌اند. عقل سلیم می‌گوید که توانایی الهام‌بخش اعتمادبه‌نفس است. و تا زمانی نیز همین‌طور است، تا وقتی که پیش‌رفتن ساده باشد. اما موانع همه‌چیز را دگرگون می‌کنند. دوک متوجه شد (و اندکی بعد با همکارش الین الیوت نشان داد) که ریشۀ تفاوت در اهداف بچه‌هاست. دوک می‌گوید «کودکان مهارت‌گرا واقعاً مصمم‌اند چیزی را یاد بگیرند»، و «اهداف یادگیری» الهام‌بخش زنجیرۀ افکار و رفتاری متفاوت از «اهداف عملکردی» می‌شود.

دانش‌آموزانی که عملکرد برایشان مهم‌تر است، می‌خواهند باهوش به نظر بیایند حتی اگر نتیجه‌اش آن باشد که در فرآیند هیچ یاد نگیرند. برای آن‌ها، هر تکلیف یک چالش برای خودانگارۀ آن‌هاست، و هر مانع یک تهدید شخصی می‌شود. لذا آن‌ها فقط فعالیت‌هایی را پی می‌گیرند که مطمئن باشند در آن‌ها می‌درخشند؛ و از تجربه‌های لازم برای رشد و شکوفایی در هر تلاشی می‌پرهیزند. در سوی دیگر، دانش‌آموزانی که هدف آن‌ها یادگیری است، ریسک‌های لازم را می‌پذیرند و نگران شکست نیستند چون هر خطا به فرصتی برای یادگیری تبدیل می‌شود. این بینش دوک، حوزۀ جدیدی در روان‌شناسی آموزشی رقم زد: نظریۀ هدف پیشرفت.

سؤال بعدی دوک این بود: در وهلۀ اول، چه چیزی موجب تمرکز دانش‌آموزان بر اهداف متفاوت می‌شود؟ او در یک دورۀ مرخصی که به هاروارد رفته بود، در این باره با مری بندورا (دختر روان‌شناس شهیر استنفورد آلبرت  بندورا که آن زمان دانشجوی دکترا بود) بحث کرد، و پاسخ ناگهان به ذهنشان رسید: اگر برخی دانش‌آموزان می‌خواهند با توانایی‌شان تظاهر کنند، ولی دیگران می‌خواهند توانایی‌شان را افزایش دهند، لابد «توانایی» معانی متفاوتی برای دو گروه دارد. دوک توضیح می‌دهد: «اگر بخواهید چیزی را مکرّر نمایش بدهید، حس چیزی ایستا را پیدا می‌کند که درون شما خانه دارد؛ ولی اگر بخواهید توانایی‌تان را افزایش بدهید، حس پویایی و چکش‌خواری پیدا می‌کند». او استدلال می‌کرد افرادی که اهداف عملکردی دارند، فکر می‌کنند هوش از زمان تولد ثابت است. افرادی که اهداف یادگیری دارند، ذهنیت رشد نسبت به هوش دارند یعنی معتقدند که می‌توان آن را پرورش داد. (روان‌شناسان بین خودشان این ذهنیت رشد را «نظریۀ افزایشی»۵ می‌نامند و از عبارت «نظریۀ بنیاد»۶ برای ذهنیت ثابت استفاده می‌کنند.) الگوی آن‌ها تقریباً کامل شده بود.

دوک که در دهۀ ۱۹۵۰ در بروکلین بزرگ شده بود، دانش‌آموز موفقی در دبستان بود که توانست در مقطع ششم یک‌جا در کلاس دانش‌آموزان تیزهوش بگیرد. و از قضا، نه هر جایی. معلمشان، خانم ویلسون، دانش‌آموزان را به ترتیب آی‌کیو می‌نشاند و حتی برای تقسیم مسئولیت‌های کلاس هم از نمرات آی‌کیو استفاده می‌کرد. خانم ویلسون، خواسته یا ناخواسته، باورش به هوش ثابت را نشان می‌داد. دوک، که در ردیف اول و صندلی اول می‌نشست، معتقد است خانم ویلسون حسن‌نیت داشت. این تجربه به او آسیب نزد (دوک می‌گوید که همان‌وقت هم قدری از ذهنیت رشد را داشت) اما او نشان داده است بسیاری از دانشجویان که برچسب باهوش می‌خورند، به‌ویژه دختران به‌خوبی او نتیجه نمی‌گیرند.

دوک خاطرنشان می‌کند که آزمون‌ها به‌شدت در اندازه‌گیری پتانسیل دانش‌آموزان ضعیف‌اند. به یک گروه از بزرگ‌سالان بگویید یک پرتره از خودشان بکشند. اکثر آمریکایی‌ها فکر می‌کنند طراحی یک استعداد ذاتی است که ندارند، و پرتره‌هایشان فرقی با خط‌خطی‌های بچه‌ها ندارد. ولی کافی است آن‌ها را در کلاسی با طرح درس مناسب بنشانید (همان کاری که بتی ادواردز، مؤلف بهره‌گیری از سمت راست مغز۷، کرد) تا پرتره‌های حاصل از این کلاس چنان ماهرانه به نظر بیاید که نشود باور کرد کار همان افراد «بی‌استعداد» است. باور به اینکه امکان ارتقا ندارید، جلوی پیشرفت را می‌گیرد.

دوک می‌گوید فرهنگ نقش گسترده‌ای در شکل‌دادن به باورهای ما بازی می‌کند. یک مدرس فیزیک کالج اخیراً برای دوک نوشت در هند، که محل تحصیل او بود، اصلاً چنین تصوری وجود ندارد که برای یادگیری فیزیک باید نابغه باشید یا حداقل استعداد ویژه‌ای داشته باشید. «فرض آن بود که هرکس از پس این کار برمی‌آید، و عموماً هم این‌طور بود». ولی اگر با ذهنیت ثابت نسبت به فیزیک (یا زبان‌های خارجی یا موسیقی) بزرگ شده باشید، چطور؟ نگران نباشید: دوک نشان داده است که می‌توانید خودتان آن ذهنیت را عوض کنید.

چشم‌گیرترین اثبات برای این قضیه، حاصل مطالعۀ اخیر دوک و لیزا سوریچ بلکول روی کلاس هفتمی‌هایی است که پیشرفت کمی داشته‌اند. همۀ دانش‌آموزان، در جلساتی دربارۀ مهارت‌های مطالعه، مغز و این قبیل چیزها شرکت می‌کردند؛ به‌علاوه، یک گروه در جلسه‌ای معمولی دربارۀ حافظه شرکت کردند اما گروه دیگر یاد گرفتند که هوش مثل عضله از طریق تمرین و مشق قوی‌تر می‌شود. وقتی دانش‌آموزان آموزش می‌بینند که ذهنیتِ رشد نسبت به هوش اتخاذ کنند، تأثیری شتاب‌دهنده بر انگیزش و نمرات ریاضی‌شان دارد؛ در دانش‌آموزان گروه کنترل، علی‌رغم همۀ مداخله‌های دیگر، هیچ بهبودی دیده نشد.

دوک چنین توضیح می‌دهد: «مهارت‌های مطالعه و مهارت‌های یادگیری بی‌تحرک‌اند تا اینکه عاملی فعال آن‌ها را به حرکت درآورد». شاید دانش‌آموزان نحوۀ مطالعه را بلد باشند، اما اگر اعتقاد داشته باشند که تلاش‌هایشان بی‌ثمر است از آن استفاده نخواهند کرد. «اگر آن باور را نشانه بروید، می‌توانید شاهد ثمراتی بیش از آن باشید که امید داشته‌اید».

برگزاری کارگاه کلاسی در سطح کلان مقدور نیست؛ اول از همه آنکه، هزینه‌اش گزاف است. لذا دوک و بلکول یک واحدِ آموزشی رایانه‌ای طراحی کرده‌اند تا مداخلۀ زنده وواقعی را شبیه‌سازی بکند. نرم‌افزار چندرسانه‌ای مُد روز آن‌ها به نام Brainology (مغزشناسی) هنوز در حال توسعه است، اما به لطف همهمۀ اولیه‌ای که یک مقاله در مجلۀ تایم به‌پا کرد، و همچنین به‌واسطۀ کتاب اخیر دوک، معلمان مصرّانه متقاضی آن شده‌اند، چنان‌که حتی یک نفر خواسته که توزیع‌کنندۀ آن باشد.

برخلاف بسیاری از آن چیزهایی که قیافۀ حکمت و معرفت در زمینۀ آموزش و عملکرد را می‌گیرند، نتیجه‌گیری‌های دوک بر مبنای پژوهش‌های جدی و استوار است. او از آن مربی‌های شعاری انگیزش نیست که بگوید سقفی جز آسمان نیست و همه‌چیز بسته به نگرش است؛ اینکه کاری ندارد. اما شواهد نشان می‌دهند که اگر ذهنیت ثابت داشته باشیم، لاجرم آن‌قدر که می‌توانیم بالا نمی‌رویم.

گرچه عمدۀ پژوهش دوک دربارۀ ذهنیت‌ها در بافت مدرسه انجام شده است، می‌توان نتایجش را در ورزش، کسب‌وکار، روابط میان‌فردی و … هم پیاده کرد. مارک لپر می‌گوید: «خیلی افراد به کار او علاقه‌مندند؛ پژوهش او به حوزه‌های مختلف متعددی از روان‌شناسی و بیرون از روان‌شناسی مربوط است. لپر استاد روان‌شناسی استنفورد است که در سال ۲۰۰۴ وقتی رییس دانشکده بود، دوک را از کلمبیا که ۱۵ سال آنجا تدریس کرده بود به استنفورد کشاند. لپر اضافه می‌کند: «روان‌شناسان اجتماعی دوست دارند بگویند او روان‌شناس اجتماعی است؛ روان‌شناسان شخصیت می‌گویند او روان‌شناس شخصیت است؛ و روان‌شناسان رشد می‌گویند او روان‌شناس رشد است».

مالکوم گلدول می‌گوید حق آن است که جاذبۀ دوک از دانشگاه فراتر برود. گلدول نویسندۀ مجلۀ نیویورکر است، که به‌خاطر عامه‌فهم کردن پژوهش‌های روان‌شناختی شهرت دارد. گلدول در مصاحبه‌ای در ژورنال آو منیجمنت اینکوایری۸ گفت: «یکی از محبوب‌ترین کارهایی که تابه‌حال کرده‌ام اساساً مبتنی بر پژوهش کارول دوک بود. کارول دوک سزاوار آن است که مخاطبان وسیعی داشته باشد. اگر چنین مخاطبانی نداشته باشد جنایت است». شاید کتاب ذهنیت به این درد بخورد چون برای خوانندگان عام نوشته شده است.

لابد همین بود که فاکنر را متقاعد کرد که دوک می‌تواند به تیم فوتبال بلک‌برن رُورز کمک کند. برخلاف کودکان کم‌بهره در مطالعۀ مدرسه‌ایِ دوک، بازیکنان رُورز فکر نمی‌کردند فاقد توان لازم برای موفقیت هستند. بلکه کاملاً برعکس: آن‌ها فکر می‌کردند استعدادشان به‌خودی‌خود باید آن‌ها را تا اوج قله برساند. ولی ذهنیت ثابتی که در هر دو گروه وجود داشت، بیزاری‌شان از تلاش را تبیین می‌کرد.

اما مگر بسیاری افراد را نداریم که هم به توانایی ذاتی اعتقاد دارند و هم باور دارند که هیچ چیزی بی‌زحمت به دست نمی‌آید؟ این دو ایده منطقاً با هم سازگارند. ولی دوک می‌گوید که از لحاظ روان‌شناختی، بسیاری از افرادی که به هوش ثابت اعتقاد دارند، فکر می‌کنند که برای عملکرد خوب نیازی به سخت‌کوشی ندارند. او می‌گوید این اعتقاد کاملاً هم نامعقول نیست. دانش‌آموزی که یک مجموعه مسأله را ظرف ده دقیقه حل می‌کند، به‌واقع در ریاضی بهتر از آن کسی است که برای حل همان مسائل چهار ساعت وقت لازم دارد. و بازیکن فوتبالی که بدون تلاش خاصی گل می‌زند احتمالاً مستعدتر از کسی است که همیشه تمرین می‌کند. دوک می‌گوید: «مغالطه آنجاست که افراد با تعمیم این نکته به این باور می‌رسند که تلاش برای هر تکلیفی، حتی تکالیف دشوار، بر کم بودن توانایی‌شان دلالت می‌کند».

توصیه‌ای که او به رُورز کرد، برای همۀ کسانی صادق است که ذهنیت ثابت دارند. او می‌گوید: «تغییر دادن ذهنیت، مثل جرّاحی نیست. شما نمی‌توانید ذهنیت ثابت را بردارید و ذهنیت رشد را جای آن بگذارید». رُورز در حال آغاز کارگاه‌هایشان برای تازه‌ترین بازیکنانش است: جوان‌ترین و چکش‌خوارترین بازیکن‌ها. (فاکنر می‌داند بازیکنانی که با همان حالت «طبیعی» خود میلیون‌ها دلار پول درآورده‌اند، انگیزه چندانی برای تغییر شکل مغزهایشان ندارند). استعدادیاب‌های تیم از بازیکنان جدید می‌پرسند که چه دیدگاهی دربارۀ استعداد و تمرین دارند؛ آن‌ها نمی‌خواهند کسانی که ذهنیت ثابت دارند را حذف کنند، بلکه تمرین‌های ویژه‌ای برای آن‌ها در نظر می‌گیرند.

گلدول، در مقاله‌ای در سال ۲۰۰۲ که بر پایۀ پژوهش‌های دوک نوشته شده بود، به یکی از مشهورترین آزمون‌های او اشاره کرد تا نشان دهد شاید شرکت نفتی عظیم انرون دقیقاً به خاطر وسواس فرهنگش نسبت به استعداد، نه علی‌رغم این وسواس، فروپاشید. مطالعۀ دوک نشان می‌داد که وقتی هوش کودکان (نه تلاششان) تحسین می‌شود، انگیزۀ آن‌ها کاهش می‌یابد. نگران‌کننده‌تر آنکه، ۴۰درصد از آن‌هایی که به‌خاطر هوششان تحسین شده بودند، دربارۀ دستاوردهایشان برای همکلاسی‌ها و همتایان‌شان مبالغه می‌کردند. دوک می‌گوید: «ما بچه‌های معمولی را به دروغ‌گو تبدیل کرده‌ایم. به همین ترتیب، مدیران انرون که به‌خاطر استعداد ذاتی‌شان تحسین می‌شدند، پس از مدتی کوتاه، به‌جای آنکه مشکلات را بپذیرند و سعی در حل آن‌ها کنند، به دروغ روی می‌آوردند.

جفری ففر، استاد دانشکدۀ کسب‌وکار، می‌گوید که پژوهش دوک به درد یک مسألۀ عادی‌تر یعنی مدیریت عملکرد هم می‌خورد. به گفتۀ او، این اقدام کسب‌وکارهای مختلف خطاست که به‌جای توسعۀ مهارت‌های کارکنانشان زمان زیادی را صرف «سنجش و اخراج ضعیف‌ترها» (یعنی نمره‌دهی و ارزیابی آن‌ها) می‌کنند. «این تئوری مدیریتی مثل تئوری بابانوئل در هدیه‌آوردن برای بچه‌هاست: کدامشان شیطنت می‌کرده و کدامشان بچۀ خوبی بوده است.»

رابرت استرنبرگ، رئیس دانشکدۀ هنر و علوم دانشگاه تافتز، می‌گوید رهبران هم می‌توانند از پژوهش دوک بهره ببرند. او که سابقاً رئیس انجمن روان‌شناسی آمریکا بوده است می‌گوید وقتی بیش از حد دلواپس آن باشید که باهوش به نظر بیایید، نمی‌توانید به اقدامات جسورانه و آینده‌نگر دست بزنید. «اگر از خطاکردن بترسید، هرگز در مدت کار خود چیزی یاد نمی‌گیرد و رویکردتان تماماً تدافعی می‌شود چون دائم به خودتان می‌گویید: باید مطمئن شوم که گند نمی‌زنم.»

پیتر سالووِی، روان‌شناس اجتماعی که رئیس کالج ییل و پیشتاز حوزۀ هوش هیجانی است، می‌گوید ایده‌های دوک به او کمک کرده‌اند تا از بحثی جنجالی در حوزه‌اش گره‌گشایی کند. در این موضوع که یادآور بحثِ چکش‌خوار بودنِ هوش عمومی است، برخی پژوهشگران می‌گویند هوش هیجانی عمدتاً مادرزادی است، ولی دیگرانی از جمله سالووی آن را مجموعه‌ای از مهارت‌ها می‌دانند که قابل آموزش و یادگیری است. سالووی می‌گوید «همیشه از آدم‌ها می‌شنوم که می‌گویند مثلاً اجتماعی نیستم یا مدیریت هیجاناتم را بلد نیستم» اما نمی‌دانند که این حرفشان نشانۀ ذهنیت ثابت است.

جیمز گروس، استاد روان‌شناسی دانشگاه استنفورد، بسط پژوهش‌های دوک به حوزۀ هیجانات را آغاز کرده است. در یک مطالعۀ جدید، گروس و همکارانش یک گروه از دانشجویان کارشناسی تازه‌وارد استنفورد را زیر نظر گرفتند تا گذار و ورود آن‌ها به زندگی دانشگاهی را بررسی کنند. آن‌هایی که ذهنیت ثابت نسبت به هیجانات داشتند توان کمتری در مدیریت هیجانات خود داشتند، و در انتهای سال اول، انطباق اجتماعی و هیجانی‌شان کمتر از آن هم‌قطارهایشان بود که ذهنیت رشد داشتند.

دوک که اکنون به پایان سومین سال حضور خود در استنفورد نزدیک می‌شود، با ذهنیت رشد به استقبال شوک فرهنگی ناشی از جابه‌جایی رفته است. او می‌گوید سان‌فرانسیسکو، که در نزدیکی دانشگاه است، مزایای شهری بزرگ را برایش فراهم می‌کند، از جمله مکان‌های خوش‌منظره‌ای برای غذاخوردن که در حد و اندازۀ نیویورک است؛ و دانشگاه هم حس دنج‌تری از یک اجتماعِ کوچک را به او می‌دهد. او حتی قدری از فضای سینمایی نیویورک را هم با خودش آورده است: دیوید گلدمن، یعنی همسرش را، که منتقد و کارگردان است.

او بنیان‌گذار و مدیر «مرکز ملی نمایش‌های جدید» در استنفورد است. در همایش «انجمن علم روان‌شناسی» در ماه می، دوک سخنران اصلی بود. عنوان سخنرانی‌اش این بود: «آیا می‌توان شخصیت را تغییر داد؟» البته که پاسخ او، به‌صورت خلاصه، بلی است. به‌علاوه، ذهنیتِ رشد به درد روابط فرد هم می‌خورد. دوک در یک مطالعۀ جدید دریافت افرادی که اعتقاد دارند شخصیت را می‌توان تغییر داد، با احتمال بیشتری می‌توانند به صورت سازنده‌ای نگرانی‌ها را مطرح کرده و از پس مسائل برآیند. به نظر دوک، ذهنیت ثابت موجب شکل‌گیری یک دیدگاه جزمیِ «همه یا هیچ» دربارۀ صفات افراد می‌شود؛ این دیدگاه معمولاً موجب می‌شود مسائلی را نادیده بگیرید که در حال ریشه دواندن هستند، یا در سوی دیگر ماجرا، به محض مشاهدۀ اولین نشانه‌های مشکل از رابطه‌تان دست بکشید. (ولی ذهنیت رشد هم می‌تواند افراطی شود: وقتی که فرد در یک رابطۀ آزارنده می‌ماند به این امید که شریکِ رابطه‌اش تغییر کند. اینجا هم مثل هرجای دیگر، فرد باید بخواهد که تغییر کند).

این روزها، دوک الگوی خود را روی رشد اخلاقی بچه‌ها پیاده می‌کند. بچه‌های کم‌سن‌وسال شاید اعتقادِ خاصی دربارۀ «توانایی» نداشته باشند، اما تصوراتی راجع به «خوب بودن» دارند. بسیاری از بچه‌ها باور دارند که مطلقاً خوب یا بد هستند؛ سایر بچه‌ها فکر می‌کنند که می‌توانند در «خوب بودن» پیشرفت کنند. دوک دریافته است آن بچه‌های پیش‌دبستانی که ذهنیت رشد دارند، با خراب‌کاری‌هایشان به مشکل نمی‌خورند و کمتر نگاه قضاوت‌گر به دیگران دارند؛ همچنین در مقایسه با کودکانی که ذهنیت ثابتی به خوب بودن دارند، احتمال بیشتری دارد که سعی کنند خطاهایشان را تصحیح کرده و از اشتباهاتشان درس بگیرند. مثلاً آن‌ها درک می‌کنند که ریختن آب‌میوه روی زمین یا پخش و پلا کردن اسباب‌بازی‌ها حکم بدبودن آن‌ها را صادر نمی‌کند، به شرط آنکه آشفته‌بازاری که درست کرده‌اند را تمیز کرده و تصمیم بگیرند دفعۀ بعد بهتر عمل کنند. اکنون دوک و دانشجوی تحصیلات‌تکمیلی‌اش الیسون مستر مشغول آزمون‌هایی در کودکستان بینگ هستند تا ببیند که آیا آموزش ذهنیت رشد به کودکان می‌تواند مهارت‌های انطباقی‌شان را بهبود ببخشد یا خیر. آن‌ها یک کتاب داستان با این پیغام طراحی کرده‌اند که بچه‌های پیش‌دبستانی که در یک سال فرضی بد بوده‌اند می‌توانند سال بعد بهتر باشند. آیا شنیدن چنین داستان‌هایی می‌تواند به یک کودک چهارساله کمک کند که وقتی در جعبۀ شن بازی‌اش به مانع برخورد، از پس آن برآید؟

دانشجویانی که در سال‌های مختلف شاگرد دوک بوده‌اند، او را سخاوتمند و پرورشگر و مربی می‌دانند. لابد او این خصیصه‌ها را استعدادهایی ذاتی نمی‌داند، بلکه یک ذهنیت بسیار رشدیافته تلقی می‌کند. دوک می‌گوید: «همین‌که از ذهنیت رشد آگاهم و دربارۀ آن مطالعه می‌کنم و می‌نویسم، احساس می‌کنم باید آن را در زندگی‌ام بیاورم و از آن سود ببرم». او، که در پنجاه و چند سالگی سراغ یادگیری پیانو و زبان ایتالیایی رفته است، اضافه می‌کند: «انتظار نمی‌رود بزرگسالان این‌جور چیزها را بتوانند خوب یاد بگیرند.»

 

منبع: ترجمان

با حمایت ستاد فرهنگ‌سازی اقتصاد دانش‌بنیان؛ فن‌آورد تلویزیونی برگزار می‌شود

مسابقات مهارت سنجی فن‌آورد که با حمایت ستاد فرهنگ‌سازی اقتصاد دانش‌بنیان معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری برگزار می‌شود، به تلویزیون می‌رود.

به گزارش مرکز ارتباطات و اطلاع‌رسانی معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری، برای یک کارافرین از گرداننده یک واحد تولیدی  تا یک شرکت دانش بنیان، شاید هیچ چیز آزاردهنده تر از وجود یک پرسش یا مسئله بدون پاسخ نباشد. هیچ چیز به اندازه یافتن پاسخی نوآورانه و خلاقانه که کسب و کار را به سوی پیشرفت رهنمون کند دشوارتر!
مسابقات مهارت سنجی فن‌آورد که با حمایت ستاد فرهنگسازی اقتصاد دانش‌بنیان برگزار می‌شود، راه را برای رسیدن مشکلات به راه حلشان پیدا کرده و یک زمینه‌ای فراهم آورده است تا مسئله ها بتوانند به پاسخهایشان برسند؛ پاسخهایی که از ذهن خلاق و نوآور  نخبه ها و جوان های ایرانی برای صعب العبورترین و حل نشدنی ترین مسائل حوزه کسب و کار بیرون آمدند.
شرکت‌کنندگان این دوره از فن‌آورد در قالب یک برنامه تلویزیونی به رقابت می پردازند تا در نهایت بهترین پاسخ‌ها بتوانند به حل مسئله ها در کسب و کارهای حوزه مدیریت هنر و فناوری اطلاعات و ارتباطات بشتابند.
فن‌آورد به گفته گردانندگانش تنها یک رقابت نیست! یک اعتقاد است، اعتقاد به اینکه وقت آن شده ‌است که استعداد و تخصص افراد، آینده را رقم بزند نه مدرک و نمره آنان و از این مسیر، تلاش می‌کند تا با روشی نوین و منحصر به فرد، مهارت‌های تخصصی و استعداد افراد را در رقابتی جذاب و چالش برانگیز محک زده و بهترین‌ها را شناسایی و حمایت کند.

 برگزاری فن‌آورد در قالب برنامه تلویزیونی
حسین قدسی زاده دبیر اجرایی این مسابقات به برگزاری چهارمین دوره این مسابقات اشاره می‌کند: این مسابقات از زمستان سال ۱۳۹۶ در ۳ حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات، هنر و مدیریت آغاز شده است. هر کدام از این ۳ رشته، در زیرشاخه‌ها و رشته‌های مختلف برگزار می شود. مثلاً بخش مدیریت با رشته های کارآفرینی، سرمایه گذاری هوشمند، بازی آفرینی (Gamification) و مسئله یابی و بخش هنر در دو بخش اصلی گرافیک و معماری برگزار می‌شود که گرافیک دارای ۵ زیرشاخه است. در حوزه فناوری اطلاعات و ارتباط نیز شرکت کنندگان در رشته‌های برق و الکترونیک، داده کاوی، برنامه نویسی کامپیوتر، برنامه نویسی تلفن هوشمند و جستجوی هوشمند منبع باز (Osint) به رقابت می پردازند.
قدسی‌زاده، با بیان این‌که در فن‌آورد چهارم مرحله حضوری برای نخستین بار به صورت تلویزیونی برگزار می  شود، ادامه می‌دهد: این مسابقات در مجموع با ۱۶ رشته کار خود را آغاز کرد و به مرحله نهایی رسید که ۱۳ رشته در نهایت قابلیت ورود به بخش تلویزیونی را داشتند و بر همین اساس، برنامهریزی شد تا فرآیند به صورت یک مسابقه تلویزیونی برگزار شود.

بستری برای رویارویی راه‌کارها و مسأله‌ها
دبیر اجرایی این مسابقه، به فرآیند برگزاری فن‌آورد اشاره می‌کند: این‌گونه است که بعد از اعلام فراخوان، متقاضیان از طریق سایت ثبت نام می‌کنند. کارفرمایان، شرکت‌ها و صاحبان کسب‌و کار ها مسائلی را که اولاً بر اساس نیاز واقعی آنان بود و در حل آن دچار مشکل هستند یا توانایی حلشان را نداشتند یا راه‌حل‌های موجود برای آنها مقرون به صرفه نبود، در بستر این سایت و فراخوان اعلام میکنند.
به گفته قدسی‌زاده، فناورد یک پلتفرم چند وجهی است که از یک‌سو صاحبان کسب و کارها و سرمایه گذاران اعم از خصوصی و دولتی و از سوی دیگر جامعه متخصص و نخبگان کشور در آن حضور دارند.
قدسی‌زاده، مهم‌ترین مزیت این مسابقات را رسیدن به پاسخ‌های متنوع و کارآمد و قابلیت انتخاب به صاحبان کسب و کارها می‌داند و ادامه می‌دهد: مهم‌ترین مزیت این رقابت برای شرکتها و صاحبان کسب و کارها این است که اگر آن‌ها بخواهند این تعداد از پاسخ‌ها را داشته باشند و در نهایت از میانشان بهترین را انتخاب کنند باید هزینه زیادی را متحمل شوند اما فن‌آورد زمینه ارائه شدن پاسخ‌های گوناگون به یک مسأله را فراهم می‌کند.

حضور ۷ تیم در مرحله داوری نهایی
قدسی‌زاده به حضور ۷ تیم در مرحله داوری نهایی اشاره می‌کند و ادامه می‌دهد: در هر رشته ۷ تیم در مقابل سه داور طرح های خود را ارائه می‌دهند که ترکیب این داوران شامل یک داور از جامعه دانشگاهی، یک داور تخصصی و یک داور تصمیم ساز در حوزه صنفی است.
مرحله حضوری که به صورت تلویزیونی برگزار می شود، دو بخش دارد که در بخش اول، صاحبان راهکارها راه حل های خود را ارائه می دهند و بخش دوم به پرسش و پاسخ حول معیارهای طراحی شده برای سنجش آثار اختصاص دارد.
به گفته دبیر اجرایی مسابقات مهارت سنجی فن‌آورد، در نهایت سه پاسخ برتر معرفی می‌شوند و ضمن آن‌که صاحب راهکار تقدیر می‌شود و صاحب کسب و کار مشکل خود را حل شده می‌بیند، زمینه ‌گیری شبکه از ارتباطات بین کارفرمایان و  افراد توانمند در حوزه‌های تخصصی ایجاد می شود.

استقبال ۱۴هزار نفری از فن‌آورد
قدسی‌زاده با بیان این‌که جنس راهکارها و پرسش‌ها الزاماً از جنس های‌تک نیست می‌گوید: این‌ مسأله‌ها یا راه‌کارهایشان الزما از فناوری های پیشرفته نیست و ممکن است از جنس مسئله یابی و فنی باشد؛ زیرا رشته های فناوری اطلاعات و ارتباطات، هنر و مدیریت، صرفاً معطوف به فناوری هایتک نیست و ممکن است جوانب بازار را مد نظر قرار دهد. مهمتر از این ‌که یک راه‌کار تا چه اندازه مبتنی بر فناوری پیشرفته باشد این است‌که چه مسئله‌ای را از مشکلات کشور حل می‌کند.
دبیر اجرایی فن‌آورد از استقبال خوب کارفرمایان نسبت به این مسابقات را قابل توجه می‌داند و می‌گوید: در دور نخست این مسابقات ۶۰۰ نفر ، دور دوم ۳۵۰۰ نفر و در دور سوم ۱۰ هزار و ۵۰۰ نفر در فن‌آورد شرکت کردند؛ اما در این دوره بیش از ۱۴ هزار نفر جزو شرکت‌کنندگان این مسابقه هستند و این استقبال، نشان دهنده اعتماد کسب و کار ها سازمان‌ها و سرمایه گذاران از به این رویه برای پیدا کردن راهکارهای مناسب و تخصصی و نخبگان جوان و افراد متخصص و خلاق برای اثرگذاری در حل مسأیل حوزه کسب و کارهای دانش بنیان و فناور است.

ارائه ۲۹۹ پاسخ برای مسأله‌ها
این فعال حوزه فناوری با بیان این‌که فن‌آورد، بستری را فراهم کرده است تا در این دوره، بیش از ۲۹۹ پاسخ ارائه شود، بیان می‌کند: تا داوری از میان این ۲۹۹ اثر انجام شود و این دوره با انجام این داوری در نهایت ۷ اثر به مرحله نهایی راه پیدا کرده است.
فن آورد چهارم یک ویژگی دیگر نسبت به سال‌های پیشین داشت و امسال در نخستین بخش از مرحله حضوری، تیم‌ها یک روز در پارک فناوری پردیس، گرد هم آمدند و در کنار متخصصان کسب و کار و به اصطلاح راهبرها،  با نقاط قوت طرح ها و ضعف های شان آشنا شدند، پس از آن در یک فرصت ۷ و ۱۰ روزه فرصت داشتند تا راهکارشان را اصلاح کنند، کاستی‌ها را رفع کنند و بهبود دهند.

photo_2018-07-22_00-07-34

معرفی سرویس مسابقه برای پروژه های طراحی

تا امروز اگر نیاز به هر کاری داشتید می توانستید یک پروژه ایجاد کنید تا فریلنسرها برای انجام پروژه شما، پیشنهاد ارسال کنند.

اما از امروز علاوه بر ایجاد پروژه، برای خدمات طراحی مانند لوگو، طراحی قالب سایت، طراحی بیلبورد، بروشور یا ابزار تبلیغاتی می توانید برای ۳۵ هزار طراح در پونیشا، مسابقه ایجاد کنید.

مسابقه چیست و چطور کار می کند؟

در این پست به صورت خیلی خلاصه روش کار مسابقه را توضیح می دهیم، ولی برای راهنمایی بیشتر می توانید به بخش راهنما مراجعه کنید یا از بخش پشتیبانی سوال بپرسید.

از امروز کارفرمایان می توانند برای پروژه های طراحی خود در پونیشا مسابقه ایجاد کنند. این کار به آنها کمک می کند تا بتوانند همزمان با افراد بیشتری روی پروژه طراحی خود کار کنند تا سریع تر به طرح مورد علاقه خود دست پیدا کنند. طبیعتا هزینه مسابقه برای کارفرمایان بیشتر از ایجاد پروژه خواهد بود و باید جایزه ای در نظر بگیرند تا طراحان حرفه ای علاقمند شوند برای مسابقه طرح ارسال کنند.

ایجاد مسابقه

اما فقط مبلغ جایزه مهم نیست و توضیحات مسابقه بسیار مهم است. باید به خوبی توضیح دهید چه چیزی نیاز دارید، مشتریان شما چه کسانی هستند، و طرح های نمونه مورد علاقه خود را آپلود کنید. اگر قرار است از رنگ خاصی استفاده شود مشخص کنید. مشخص کنید در کجا طراحان آزادند از خلاقیت خود استفاده کنند و چه چارچوب هایی باید رعایت شود. این کار کمک می کند تا اگر طراح نیاز شما را خوب درک کرد و ایده منحصر به فردی داشت، برای شما ارسال کند.

مسابقه، سرویسی جدیدی در دنیا نیست. سایت هایی مانند ۹۹designs و DesignCrowd در دنیا به خوبی این سرویس را ارائه می دهند.

در پونیشا مبلغ جایزه برای مسابقه از یک میلیون تومان شروع می شود. هزینه های مسابقه می بایست زمان ایجاد مسابقه واریز شود ولی اگر شما برنده ای برای مسابقه انتخاب نکنید، پس از پایان مسابقه، مبلغ جایزه به حساب شما بازگردانده می شود.

البته به غیر از مسابقه گارانتی. مسابقه گارانتی مسابقه ای است که کارفرما گارانتی می کند حتما یک نفر را به عنوان برنده انتخاب خواهد کرد. این کار کمک می کند طراحان حرفه ای تر و بیشتری وارد مسابقه شوند!

کارهایی که پس از ایجاد مسابقه می بایست انجام دهید

زمان مسابقه در پونیشا ۱۵ روز می باشد. یعنی طراحان ۱۵ روز فرصت دارند تا طرح های خود را ارسال کنند. محدودیتی برای ارسال طرح وجود ندارد و شرکت در مسابقه برای همه طراحان رایگان می باشد (برای شرکت در مسابقه نیاز به ارتقا حساب نیست).

۱- پس از ایجاد مسابقه، طراحانی که می شناسید را به مسابقه خود دعوت کنید و مسابقه خود را در شبکه های اجتماعی به اشتراک قرار دهید تا طراحان بیشتری با مسابقه شما آشنا شوند. پونیشا نیز مسابقه شما را برای بیش از ۳۵۰۰۰ طراحی که در پونیشا ثبت نام کرده اند ارسال می کند.

۲- هنگامی که طرح جدیدی دریافت می کنید، بلافاصله از طریق ایمیل یا اطلاعیه در اپلیکیشن موبایل مطلع خواهید شد. طرح را بررسی کنید و نظر خود را به طراح اعلام کنید تا در صورت نیاز طراح بتواند تغییراتی که مد نظر شماست را اعمال و طرح جدیدی برای مسابقه شما ارسال کند.

همینطور می توانید طرح ها را رتبه بندی کنید. این کار کمک می کند تا طراحان متوجه شوند چه طرحی نظر شما را بیشتر جلب کرده و طرح های بعدی را بر همان اساس ارسال کنند.

رتبه بندی

همانطور که در تصویر بالا مشاهده می کنید، طرح ها بر اساس سلیقه کارفرما رتبه بندی شده و کارفرما می تواند طرح ها را بر اساس نیاز خود دسته بندی و مرتب سازی کند.

همه طرح ها شماره دارند. وقتی با طراح درباره طرحی صحبت می کنید، می توانید از این شماره استفاده کنید چون ممکن است یک طراح برای شما طرح های زیادی ارسال کرده باشد.

با کلیک روی طرح می توانید جزئیات فایل را مشاهده کنید و با کلیک روی … در گوشه باکس طرح (تصویر زیر) می توانید طرح را رد، برنده را مشخص، یا گفتگو با آن طراح را باز کنید.

امکانات طرح

گفتگو برای طراح وقتی باز می شود که شما به طرح رتبه دهید یا برای طراح پیام ارسال کنید. پس از آن طراح می تواند به پیام شما پاسخ دهد. وقتی طرح را رد می کنید طراح متوجه می شود و توضیحات شما را می خواند. طراح همچنان این امکان را داراست که طرح های جدیدی برای شما ارسال کند.

انتخاب برنده

همانطور که گفتیم زمان مسابقه ۱۵ روز است ولی بعد از ۵ روز از زمان مسابقه، می توانید برنده را انتخاب کنید. اگر برنده انتخاب شود، مسابقه بسته می شود و طراحان جدید نمی توانند طرح ارسال کنند.

بعد از ۱۵ روز مسابقه بسته می شود و شما ۵ روز مهلت دارید تا برنده را انتخاب کنید. اگر برنده انتخاب نشود و مسابقه گارانتی نباشد مبلغ جایزه به حساب شما باز می گردد و اگر در مسابقه شما کمتر از ۵ طراح شرکت کرده باشند، هزینه خدمات پونیشا نیز به حساب شما بازگردانده می شود.

وقتی که برنده را انتخاب می کنید، وارد میزکار می شوید (مانند پروژه) و مبلغ جایزه برای طراح بصورت پرداخت امن در میزکار موجود است. طراح می بایست فایل های اصلی طرح (فایل های وکتور، فتوشاپ یا تصاویر با کیفیت بالا) را به شما تحویل دهد (برای شما در میز کار آپلود کند) و سپس شما پرداخت امن را برای طراح آزاد کنید.

چطور بررسی کنم طرح کپی نباشد

همه طراحان موظف هستند در مسابقه های لوگو، تصویر سازی و آیکون تصاویری که ۱۰۰% خود طراحی کرده اند را آپلود کنند. استفاده از کلیپ آرت و تصاویر آماده به هیچ عنوان در مسابقات مجاز نیست.

مراحلی که می توانید تشخیص دهید یک طرح اصل است یا نه را در زیر فهرست می کنیم:

  • اول از خود طراح بپرسید تا اگر در طراحی از المان هایی استفاده کرده است که طراحی خودش نیست به شما اطلاع دهد.
  • شما می توانید از سایت TINEYE برای جستجو تصاویر مشابه با تصویر خود استفاده کنید.
  • آپلود تصویر در جستجوی تصویر گوگل نیز کمک می کند تا اگر تصویر مشابهی در وب باشد آن را پیدا کنید.
  • اگر تصویری نزدیک با طرح دریافتی پیدا کردید با طراح خود مطرح کنید.

همین امروز پروژه طراحی خود را با ایجاد مسابقه از طریق هزاران طراح در پونیشا انجام دهید.

آغاز رقابت تخصصی فن‌آورد در رشته برق الکترونیک

electric

ضمن عرض سلام به اطلاع شرکت‌کنندگان محترم رشته برق الکترونیک می‌رساند، رقابت اینترنتی در این رشته میان صدها نفر شرکت‌کننده از سراسر کشور آغاز شده است. ثبت‌نام کنندگان در این رشته می‌توانند با مراجعه به سایت contest.fanavard.com اقدام به پاسخگویی به مسأله رقابت کنند. مهلت پاسخگویی به مسأله رقابت برای تمامی شرکت‌کنندگان تا پایان روز ۲۴ فروردین‌ماه ۹۷ میباشد.

ضمناً به اطلاع شرکت‌کنندگان سایر رشته‌ها میرساند، رقابت در رشته‌های دیگر به زودی آغاز خواهد شد و اطلاعیه‌های آن در کانال تلگرامی و وبلاگ رقابت اعلام خواهد شد.

دبیرخانه مجموعه رقابت‌های تخصصی فن‌آورد

وب‌سایت معرفی و پیش‌فروش Galaxy S9 , S9+ از طریق رقابت‌های فن‌آورد طراحی می‌شود.

Screen-Shot-2017-12-11-at-1.18.30-PMشرکت مایکروتل نیز به عنوان بزرگترین شریک تجاری سامسونگ در زمینه فروش محصولات موبایل در ایران، قصد‌دارد تا طراحی وبسایت معرفی و پیش فروش این محصولات را از طریق رقابت های فن‌آورد به انجام برساند.

شرکت کره ای سامسونگ در روز ۲۵ فوریه (۶ اسفند سال جاری) در نمایشگاه MWC 2018 بارسلونا از دو پرچمدار جدید سری اس خود به نام Galaxy S9 , S9+ رونمایی خواهد کرد. هم اکنون اطلاعات زیادی پیرامون مشخصات، طراحی و قابلیت های این دو کهکشانی منتشر شده است. دوربین گلکسی S9 سامسونگ با گشادگی لنز و قابلیت‌های جدیدی همراه است. همچنین پردازنده سریعتر و رنگ‌بندی جدید از جمله‌دیگر ویژگی‌های این محصول هستند. دو گوشی گلکسی S9 و نسخه پلاس آن گران ترین محصولات تاریخ سری اس کره ای ها خواهندبود.

این رقابت شامل طراحی سایت و کداجرایی آن خواهد بود و ثبت نام در این رقابت به صورت گروهی و فردی می باشد. جهت کسب اطلاعات بیشتر به منظور ثبت‌نام در رقابت‌های ملی فن‌آورد به سایت www.fanavard.ir  مراجعه کنید.

تمدید زمان ثبت نام چهارمین دوره مجموعه رقابت‌های فن‌آورد

قابل توجه شرکت‌کنندگان محترم!
با توجه به استقبال زیاد شرکت‌کنندگان در روزهای پایانی ثبت‌نام، زمان ثبت‌نام تمدید گردید. آغاز رقابت اینترنتی در اطلاعیه‌های بعدی اعلام خواهد شد و به زودی در سایت رقابت به آدرس www.fanavard.ir و کانال تلگرامی رقابت به آدرس fanavard96@ قرار خواهد گرفت.
#آینده_را_شروع_کن!

ff

در فن‌آورد #تخصص حرف اول را می‌زند!

مجموعه رقابت‌های فن‌آورد رویدادی است برای آزمون #تخصص افراد و اینکه افراد از لحاظ عملی چه مقدار از محیط رشته تخصصی خود آگاهی دارند. در فن‌آورد مهارت پاسخگویی افراد به سؤالات واقعی معیار برتری آنان محسوب می‌شود و نه مدرک و معدل تحصیلی آنان. فن‌آورد فرصتی است برابر برای متخصصین و شرکت‌کنندگان تا از سراسر کشور با یکدیگر بر سر مسائل واقعی به رقابت بپردازند. هم اکنون برای ثبت‌نام به آدرس اینترنتی رقابت www.fanavard.ir مراجعه نمایید.

tt

ثبت‌نام در چهارمین دوره مجموعه رقابت‌های تخصصی فن‌آورد

نیاز روزافزون بخش‌های مختلف صنعت و خدمات کشور به افراد متخصص جهت حل مسائل مربوط به آنان، فن‌آورد را بر آن داشت تا سازوکاری را برای برطرف نمودن این مسئله‌ها ایجاد نماید. در همین راستا، این مجموعه در تعامل با متخصصان فعال در حوزه‌های گوناگون سراسر کشور، اقدام به طراحی مجموعه رقابت‌های تخصصی کرده ‌است. در این رقابت‌ها، نیاز‌ها و مسائل سازمان‌ها و شرکت‌های متقاضی مورد بررسی قرار گرفته و در مرحله اول به صورت اینترنتی برای شرکت‌کنندگان مطرح می‌گردد؛ پس از ارزیابی پاسخ‌های اولیه شرکت‌کنندگان، صاحبان ایده‌های برتر به مرحله حضوری راه می‌یابند تا این مسائل در فاز تکمیلی و در قالب یک رقابت بین آنها حل خواهد شد.

salon

دور اول رقابت‌های تخصصی فن‌آورد در مرداد ماه سال ۱۳۹۳ برگزار شد. استقبال گسترده ‌شرکت‌کنندگان، پشتیبانی و حمایت فراتر از پیش‌بینی مؤسسات و شرکت‌های صنعتی و پیشنهاد‌های نهادهای معتبر، موجب شد تا  دوره دوم این رقابت‌ها نیز در سال ۹۴ با ۳۵۰۰ نفر شرکت کننده در مرحله غیرحضوری و ۳۵۰ نفر شرکت کننده در مرحله حضوری برگزار گردد.

خوشبختانه دور سوم فن‌آورد با استقبال چشمگیری نسبت به دور اول و دوم مواجه شد بطوریکه بالغ بر ۱۰۵۰۰ نفر شرکت‌کننده در مرحله اینترنتی به رقابت پرداختند؛ پس از برگزاری این مرحله، ۵۰۰ نفر که مهارت آن­ها در این مرحله احراز گردید برای شرکت در مسابقه حضوری در دانشگاه صنعتی شریف دعوت شدند.

fanavard_prize

مراسم اختتامیه دور قبلی این رقابت‌ها در آذر ماه ۱۳۹۵ برگزار شد؛ طی این مراسم، مجموعاً از ۶۰ نفر از شرکت‌کنندگان به عنوان نفرات برگزیده تقدیر به عمل آمد و بالغ بر ۲۵۰ سکه بهار آزادی به نفرات برتر اهداء گردید.

پس از برگزاری سومین دوره رقابت‌های ملی فن‌آورد در سال ۹۵، دور چهارم این رقابت‌ها با حمایت مؤسسه کار و رفاه اجتماعی، مرکز همکاری‌های فناوری و نوآوری ریاست جمهوری، پارک فناوری پردیس، ستاد توسعه فناوری‌های نرم و هویت‌ساز و … در ۱۳ رشته برنامه‌نویسی کامپیوتر، برنامه‌نویسی تلفن‌های هوشمند، داده‌کاوی، برق الکترونیک، OSINT (جستجوی هوشمند)، معماری، گرافیک، انیمیشن، کارآفرینی، Gamification، هوش، سرمایه‌گذاری هوشمند، مسئله‌یابی در بیش از ۲۰ گرایش تخصصی برگزار می‌شود.

شایان ذکر است که این مسابقات همانند سال گذشته در دو مرحله اینترنتی و حضوری برگزار و به نفرات برتر مجموعاً بالغ بر  ۵۰۰ میلیون تومان جایزه اهداء خواهد شد. مهلت ثبت نام در مسابقه نیز تا ۳۰ فروردین ۹۷ میباشد.

fanavard_P

مهارت‌هایی که در دانشگاه نمی‌آموزید

دکتر پرویز عقیلی کرمانی اقتصاددان، بانکدار و مدیر ارشد اجرایی ایرانی است، که در حال حاضر به‌عنوان مدیر عامل بانک خاورمیانه فعالیت می‌نماید.
وی فعالیت بانکداری خود را از شعبه دبی بانک اچ‌اس‌بی‌سی آغاز نمود. وی پیش از این، مدیرعامل بانک کارآفرین را برعهده داشت. از سوابق دیگر عقیلی می‌توان به رئیس هیئت مدیره شرکت سرمایه‌گذاری صنایع ایران و ریاست هیئت مدیره شرکت کارگزاری بورسیران اشاره کرد.

در این رویداد دکتر عقیلی می‌خواهند درباره مهارت‌هایی صحبت کنند که در محیط کار مورد نیاز فارغ التحصیلان است اما در دانشگاه به آن‌ها پرداخته نمی‌شود.این رویداد شامل یک ساعت سخنرانی دکتر عقیلی و پس از آن پرسش و پاسخ با مشارکت حاضرین از دکتر عقیلی می‌باشد.

برای ثبت نام به منظور حضور در این رویداد از طریق https://goo.gl/forms/DnN3DOTN5OWMBmZ12، تنها تا ساعت ۲۴ جمعه ۱۵ اردیبهشت ماه مهلت دارید.

ضمنا ثبت‌نام در این رویداد برای نفرات برتر دور سوم رقابت‌های فن‌آورد با تخفیف ۱۰۰% و برای شرکت‌کنندگان مرحله حضوری با ۵۰% تخفیف، انجام می‌گیرد.

photo_2017-05-05_00-12-47